12 - Ile trwały święta Izraelitów: Pascha-Przaśniki-Omer-Pięćdziesiątnica?

12.1 Pascha – 14 awiw – trwał 1 dzień:yyy

„A czternastego dnia tego miesiąca o zmierzchu jest Pascha dla JHWH” – Kapłańska 23:5.

Pascha trwała od wieczora z 13 na 14 do wieczora z 14 na 15 awiw.

12.2 Święto Przaśników – trwał 15–21 awiw – 7 dni:

„A piętnastego dnia tego miesiąca jest święto Przaśników dla JHWH; przez siedem dni będziecie jedli przaśniki” – Kapłańska 23:6.

„Przez siedem dni będziecie jeść przaśniki” – Wyjścia 12:15.

Przaśniki trwały siedem dni, od wieczora 14 na 15 do wieczora 21 na 22 awiw.

12.3 Omer – 16 awiw – trwał 1 dzień:

„I przyniesiecie snop pierwocin waszego żniwa do kapłana” – Kapłańska 23:10.

„A kapłan będzie nim kołysał przed JHWH, aby był przyjęty za was; nazajutrz po szabacie kapłan będzie nim kołysał” – Kapłańska 23:11.

„Nie będziecie jedli chleba ani prażonego ziarna, ani świeżych kłosów aż do tego właśnie dnia, aż przyniesiecie dar waszego Boga” – Kapłańska 23:14.

„I będziecie liczyć sobie od dnia po szabacie, od dnia, w którym przynieśliście snop kołysania; siedem pełnych szabatów” – Kapłańska 23:15.

Pascha przypada 14 Awiw, a pierwszy dzień Przaśników przypada 15 Awiw.

Jeżeli „szabat” z Kapłańskiej 23:11 rozumiemy jako świąteczny odpoczynek pierwszego dnia Przaśników, czyli 15 Awiw, wtedy „nazajutrz po szabacie” wypada 16 Awiw.

Omer, czyli snop pierwocin żniwa, był składany nazajutrz po szabacie świątecznym, czyli 16 Awiw. Od tego dnia wolno było spożywać nowe zboże i od tego dnia rozpoczynało się liczenie siedmiu tygodni do Pięćdziesiątnicy.

12.4. Liczenie od Omeru – 7 tygodni = 49 dni 

„I będziecie liczyć od dnia następującego po sabacie, od dnia, w którym przynieśliście snop kołysania, siedem pełnych tygodni” – Kapłańska 23:15.

„Aż do dnia następującego po siódmym sabacie będziecie liczyć pięćdziesiąt dni” – Kapłańska 23:16.

Ten okres trwał 49 dni i był czasem żniw.

12.5 Pięćdziesiątnica – 50 dzień – trwał 1 dzień:

„Potem złożycie nową ofiarę z pokarmów dla JHWH” – Kapłańska 23:16.

„Będziesz obchodził święto tygodni, pierwocin żniwa pszenicy” – Wyjścia 34:22.

Pięćdziesiątnica była jednodniowym świętem, przypadającym 50 dnia od Omeru.

12.6 Cała sekwencja w skrócie:

• ●Pascha – 14 awiw – 1 dzień.
• ●Przaśniki – 15–21 awiw – 7 dni.
• ●Omer – 16 awiw – początek liczenia.
• ●7 tygodni żniw – 49 dni.
• ●Pięćdziesiątnica – 50 dzień – 1 dzień.

Cały biblijny cykl świąt wiosennych trwał około 50 dni.

13 - Co dokładnie oznaczała: Pascha → Przaśniki → Omer→ 7 Tygodni → Pięćdziesiątnica?

13.1 Znaczenie Paschy

„Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej od człowieka aż do bydła i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu - Ja, Pan. A krew będzie wam znakiem na domach, w których będziecie; gdy ujrzę krew, ominę(H6452 פָּסַח pasach— ominąć / oszczędzić / „pascha-ominięcie”) was. Ten dzień będzie wam pamiątką i będziecie go obchodzić jako święto dla JHWH; przez wasze pokolenia będziecie go obchodzić jako ustanowienie wieczne” – Wyjścia 12:13-14.

„To jest ofiara (H2077 זֶבַח — ofiara/rzeźna ofiara) Paschy (H6453 פֶּסַח — Pascha) dla JHWH, który ominął (H6452 פָּסַח pasach — ominąć/oszczędzić; „pascha-ominięcie”) domy synów Izraela w Egipcie, gdy poraził Egipcjan, a nasze domy ocalił” – Wyjścia 12:27.

„Strzeż miesiąca Awiw i obchodź Paschę dla JHWH, Boga twego, bo w miesiącu Awiw wyprowadził cię JHWH, Bóg twój, z Egiptu nocą” – Księga Powtórzonego Prawa 16:1.

Pascha 14 awiw ogólnie odbywała się na pamiątkę wyjścia z Egiptu, a szczególnie była pamiątką ominięcia, uratowania Izraelitów przed śmiercią. Ci, którzy posłuchali nakazu, to oznaczyli swoje drzwi krwią. Dzięki temu uratowali pierworodnych przed śmiercią. Na pamiątkę tego sądu i ocalenia, odbywała się Pascha.

W Pismach Nowego Przymierza mamy kontynuacje tego tematu:

„Albowiem na naszą Paschę został ofiarowany Mesjasz” – 1 Koryntian 5:7.

„Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” – Jana 1:29.

„Zostaliście wykupieni drogą krwią Mesjasza, jako baranka niewinnego i nieskalanego” – 1 Piotra 1:18–19.

• ●Krew na drzwiach → ratowała przed śmiercią.
• ●Krew Chrystusa → ratuje przed śmiercią wieczną.

„Jeśli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili jego krwi, nie macie w sobie życia” – Jana 6:53.

„Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne” – Jana 6:54.

Pascha była pamiątką ocalenia przez krew, zapowiedzią ofiary Pana Jeszu i momentem przejścia od śmierci do życia. Dzisiaj nie obchodzimy Paschy, tylko Pamiątkę śmierci Chrystusa. Dlatego nie kopiujemy tego, co robili Izraelici. Organizujemy Pamiątkę w taki sposób, jak robił to Chrystus i apostołowie.

„Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: To jest Ciało Moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na Moją pamiątkę!” – Ewangelia wg Łukasza 22:19.

13.2 Znaczenie Przaśników

„Przez siedem dni będziecie jedli przaśniki; usuniecie zakwas z waszych domów” – Wyjścia 12:15.

„Nie będzie widziany u ciebie zakwas przez siedem dni” – Powtórzonego Prawa 16:4.

„Nie będziecie jeść nic kwaszonego” – Wyjścia 12:20.

„Pierwszego dnia będzie święte zgromadzenie i siódmego dnia święte zgromadzenie” – Wyjścia 12:16.

„Nie będziecie wykonywać żadnej pracy” – Kapłańska 23:7–8.

„I opowiesz synowi swemu w owym dniu: To jest z powodu tego, co JHWH uczynił dla mnie, gdy wychodziłem z Egiptu” – Wyjścia 13:8.

„A gdy syn twój zapyta: Co to znaczy? – odpowiesz mu…” – Wyjścia 13:14.

Przaśniki były czasem świadomego zatrzymania się, oczyszczenia i duchowego resetu. Usunięcie zakwasu z domów symbolizowało usunięcie starego sposobu myślenia, grzechu, fałszu i złych nawyków. Siedem dni bez zakwasu uczyło prostoty, pokory i zależności od Boga, a jednocześnie przypominało, że wyjście z Egiptu oznaczało całkowite zerwanie z dawnym życiem. Był to coroczny czas odnowy serca, umysłu i zachowań/postawy, aby Izrael nie tylko wspominał cud wybawienia, ale realnie wracał do czystości i posłuszeństwa wobec JHWH. Jedzenia chleba bez zakwasu nie było czymś naturalnym czy komfortowym, ponieważ był to czas pokory, postu duchowego. Izraelici mieli przekazywać wiedzę całemu pokoleniu, co wydarzyło się w Egipcie.

Nowe Przymierze powołuje się na mechanizm duchowy tego święta:

„Usuńcie stary zakwas, abyście byli nowym zaczynem, ponieważ jesteście przaśni” – 1 Koryntian 5:7.

„Świętujmy więc nie w starym zakwasie złości i przewrotności, lecz w przaśnikach szczerości i prawdy” – 1 Koryntian 5:8.

„Strzeżcie się kwasu faryzeuszów i saduceuszów” – Mateusza 16:6.

„Strzeżcie się kwasu faryzeuszów, którym jest obłuda” – Łukasza 12:1.

Przaśniki oznaczają życie w szczerości, prawdzie i czystości, wolne od zakwasu grzechu, fałszu i obłudy. Izraelici mieli przekazywać prawdę o całym procesie i sensu wyjścia z Egiptu. My mamy przekazywać prawdę o sensie śmierci Chrystusa, o Jego naukach, o życiu w Nowym Jeruzalem.

Czyli:

Pascha → zbawienie, uratowanie.
Przaśniki → przemiana życia, szerzenie prawdy biblijnej.

13.3 Znaczenie Omeru

Co dokładnie robili?

Przynosili omer — snop pierwocin żniwa — do kapłana:

„Przyniesiecie snop pierwocin waszego żniwa do kapłana” – Kapłańska 23:10.

Kapłan „kołysał/podnosił” snop przed JHWH nazajutrz po szabacie:

„Nazajutrz po sabacie kapłan będzie nim kołysał” – Kapłańska 23:11.

Do dnia złożenia tego daru obowiązywał zakaz jedzenia nowego zboża:

„Aż do tego samego dnia nie będziecie jedli chleba ani prażonego ziarna, ani świeżego ziarna, aż przyniesiecie ofiarę waszego Boga” – Kapłańska 23:14.

Pierwociny są „najlepszym początkiem” — przynoszone do domu JHWH:

„Najlepsze pierwociny twej ziemi przyniesiesz do domu JHWH” – Wyjścia 23:19.

Pierwociny składa się przed JHWH jako akt dziękczynienia i uznania Jego władzy nad ziemią:

„Weźmiesz pierwociny wszystkich plonów… i położysz je przed JHWH” – Powtórzonego Prawa 26:2.

Omer (snop) to pierwszy snop nowego życia, to pierwsza część żniwa, oddzielona dla JHWH jako znak, że całe żniwo należy do Boga. Zanim ten snop zostanie przyniesiony i „kołysany” przed JHWH, nie wolno było korzystać z nowego plonu. Dopiero po tym obrzędzie lud mógł jeść z nowego ziarna.

Pierwociny to pierwsza, najlepsza część plonu/żniwa, oddzielona dla Boga jako:

• ●znak wdzięczności,
• ●uznanie, że plon pochodzi od JHWH,
• ●całe żniwo jest pod Jego błogosławieństwem i panowaniem.

czyli:

• ●Omer — snop/miara snopa; „snop pierwocin żniwa” przyniesiony do kapłana.
• ●Pierwociny (hebr. bikkurim) — „pierwsze plony / najlepszy początek”, poświęcone JHWH.

Zobaczmy, jak Nowe Przymierze powołuje się na te święta:

„Lecz teraz Mesjasz został wzbudzony z martwych jako pierwociny tych, którzy zasnęli” – 1 Koryntian 15:20.

„Każdy w swoim porządku: jako pierwszy Mesjasz” – 1 Koryntian 15:23.

„Zrodził nas słowem prawdy, abyśmy byli jakby pierwocinami jego stworzeń” – Jakuba 1:18.

„Mamy pierwociny Ducha…” – Rzymian 8:23.

„Zostali wykupieni jako pierwociny dla Boga i Baranka” – Objawienie 14:4.

Znaczenie duchowe

Omer = zmartwychwstanie Pana Jeszu jako pierwocina nowego stworzenia,

czyli:

• ●omer — zapowiedź całych żniw,
• ●zmartwychwstanie Chrystusa — zapowiedź zmartwychwstania wierzących.

13.4 znaczenie siedmiu tygodni

„Będziesz liczył siedem tygodni; od momentu zapuszczenia sierpa” – Powtórzonego Prawa 16:9.

Przez siedem tygodni trwał czas żniw — wzrostu, dojrzewania i zbierania plonów.

„Podnieście oczy i patrzcie na pola, że już bieleją do żniwa” – Jana 4:35.

„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało” – Mateusza 9:37.

„Proście więc Pana żniwa, aby wyprawił robotników na swoje żniwo” – Mateusza 9:38.

„Kto sieje i kto żnie, razem będą się radować” – Jana 4:36.

„Jeden sieje, a drugi żnie” – Jana 4:37.

„A owoc sprawiedliwości bywa zasiewany w pokoju przez tych, którzy czynią pokój” – Jakuba 3:18.

„Co człowiek sieje, to i żąć będzie” – Galatów 6:7.

„A w czynieniu dobra nie ustawajmy, bo we właściwym czasie żąć będziemy, jeśli nie ustaniemy” – Galatów 6:9.

7 tygodni to czas wzrostu, dojrzewania i zbierania plonów.

Odnosi się to również do głoszenia Dobrej Nowiny po całej ziemi.

Tak jak ziarno potrzebuje czasu, aby dojrzeć do żniwa, tak ludzie potrzebują czasu na wzrost duchowy, poznanie Boga, przemianę serca i wydanie owocu.

Od Omeru aż do Pięćdziesiątnicy trwa obraz duchowego żniwa.

13.5 - Pięćdziesiątnica

Ustanowienie święta:

„Aż do dnia następującego po siódmym sabacie będziecie liczyć pięćdziesiąt dni” – Kapłańska 23:16.

„Będziesz obchodził święto tygodni” – Powtórzonego Prawa 16:10.

Wypełnienie:

„A gdy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, byli wszyscy razem.” – Dzieje Apostolskie 2:1.

„I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym.” – Dzieje Apostolskie 2:4.

„Tego dnia przyłączyło się około trzech tysięcy dusz.” – Dzieje Apostolskie 2:41.

Pięćdziesiątnica była zakończeniem liczenia siedmiu tygodni od Omeru. W Starych Pismach była związana z żniwem i przyniesieniem daru dla Boga. W Nowych Pismach tego dnia Bóg dał Ducha Świętego i rozpoczął wielkie duchowe żniwo: do uczniów przyłączyło się około trzech tysięcy dusz.